Showing posts with label Arjuna. Show all posts
Showing posts with label Arjuna. Show all posts

Thursday, April 9, 2020

కాల ధర్మాన్ని పోషించడమే నా ధర్మం

ఆత్మ నిష్ఠ - ఆత్మ విచారణ

1. స్వధర్మం
2.  అవసరం లేదు
3. ఇక చాలు
4. ఏదీ శాశ్వతం కాదు
5. దేహానికే మరణము
6.  సంసిద్ధత
7. అవగాహనత /మేలుకో
 కాంక్ష, మోహం లోనుంచి బయిటపడాలి అనంటే,
మూడు నియమాలను పెట్టుకోవాలి కదా!
ఏమిటి? అవి.
(1). ‘ధర్మం తప్పి ప్రవర్తించను’-అనేది వుండాలా? వద్దా?
అదేమిటి?
స్వధర్మం, పరధర్మం.
So, ధర్మం తప్పి ప్రవర్తించడం అంటే?
స్వధర్మాన్ని తప్పి ప్రవర్తించను. ఆత్మధర్మాన్ని తప్పి ప్రవర్తించను.
ఆత్మధర్మాన్ని తప్పి ప్రవర్తించినదంతా అధర్మమే. పర ధర్మమే. అర్థమైందా?
ఇంకొకటి ఏమిటి?

(2). ఇకచాలు.
ఇక చాలా? ఉన్నది చాలా?
శి: ఉన్నది చాలు.
గు: ‘ఉన్నది చాలు’ అంటే... ఇంకా అందులో శేషం మిగిలి వుందిగా...
శి: ‘ఇక చాలు’ - అనగలగాలి.
గు: ‘ఉన్నది చాలు’ - అన్నవాడికి...
అప్పుడేమయ్యింది? శేషం మిగలడం లేదా?
ఆత్మ ధర్మంలో, ‘ఉన్నదిచాలు’అనడానికి అక్కడ ఏముంది?
అంతటా వున్నదే కానీ అది,పరిమితంగా లేదుగా. కాబట్టి ప్రపంచానికి సంబంధించినటువంటి పరధర్మ విషయం వచ్చింది.
అక్కడేమి చెప్పాడు ఇక?
‘ఇక చాలు’ - అన్నాడు.
‘ఉన్నది చాలు’ - అనడం లేదు ఇప్పడు.
‘ఇక చాలు’ - అన్నాడు.
‘ఇక చాలు’ - అని ఎప్పుడైతే అన్నాడో ఏమైంది? ముగిసిపోలేదా ఇక...?
Full stop పడిపోయింది.
‘ఉన్నది చాలు’ - అంటే ప్రపంచం మిగిలింది ఇంకా.

విషయం కూడా మిగిలింది ఇంకా.
ఆసక్తి కూడా మిగిలింది ఇంకా అక్కడ.
ఇక చాలయ్యా! ఈ ఆట చాలా కాలం ఆడాను, ఇంకెంత కాలం ఆడతాను?
నేను ఎప్పటి నుంచో ఆడుతూనే వున్నాను. ఎన్నో లక్షల జన్మల్లో ఆడుతూనే వున్నాను.
ఈ జననమరణాలనే ఆట ఆడుతూనే వున్నాను.
ఇకచాలు. ఈ జన్మతో ఇక చాలు. అర్థమైందా?!
‘ధర్మం తప్పను’, ‘ఇక చాలు’.

(3). మూడవ నియమం.... ‘అవసరం లేదు’. ఇది చాలా బలమైనటువంటి నియమం.
జననమరణాలు కలగడానికి కారణం ఏమిటి?

అవసరమేగా! ‘అవసరం వుంది’అనే భావన వుందనుకోండి, మళ్ళా రాక తప్పదు.
కాబట్టి ‘అవసరం లేదు’ అనే నియమాన్ని పాటిస్తే ఏమైంది?
ఇక నేను దానికి లొంగటం లేదు కదా! ఇక, అర్థమైందా?

తీవ్ర వైరాగ్య సంపన్నుడు - జగమొండి.
రాజుకంటే బలవంతుడు.
వాడిని ఏదీ వంచలేదన్నమాట ఇక.
ఎందుకనీ?
వాడి దగ్గర ఈ మూడు నియమాలు వుంటాయి.

1. ధర్మం(స్వధర్మం)తప్పడు.
2. ‘ఇకచాలు’అంటాడు ఏదైనా సరే.
3. ‘అవసరం లేదు’అంటాడు... నువ్వు ఏదైనా చెప్పు,

‘పిపీలికాది బ్రహ్మపర్యంతము’ -అంటున్నామా? లేదా?వివేకచూడామణిలో... అంటున్నామా?ఏమి ఇవ్వబడుతాయి?
అంటే, పిపీలకము నుంచీ బ్రహ్మపదవి వరకూ...

కాబట్టి పిపిలికాది బ్రహ్మపర్యంతమూ నీకు గనుక ఇవ్వబడినప్పటికీ... నువ్వు ఏమన్నావు?

‘అవసరం లేదు’. నాకెందుకు?
పిపీలికాది బ్రహ్మపర్యంతము నీకు ఎక్కడో ఒకచోట అవసరం వుంది అనే భావన వుందనుకోండి, మళ్ళా పుట్టాల్సిందే. మళ్ళా శరీరం ధరించవలసిందే.

కాబట్టి, తీవ్రవైరాగ్య సంపన్నుడు,తీవ్రమోక్షేచ్ఛ కలిగినటువంటి వాడు,ఆత్మనిష్ఠుడైనటువంటి వాడు... ఈ మూడు నియమాలను కలిగి వుంటాడు.
ఏమిటి?
“స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః” - కేవలం స్వధర్మాన్నే పాటిస్తాడు.
మిగిలిన ఏ పాత్రోచిత ధర్మాలను నేను పాటించను. నాకు అవసరం లేదు.
ఎందుకని?

ఇకచాలయ్యా! చాలాకాలం ఆడాను... పాత్రోచిత ధర్మాలు. ఆట ఎంతోకాలం ఆడాను, ఎన్నో లక్షల జన్మల్లో ఆడాను. నాకంటవు ఇక. నేను ఎదిగాను. పాత్రచేత నేను ప్రభావితం కావడం లేదు. నాకు పాత్రోచిత ధర్మాలు లేవు.

కృష్ణ పరమాత్మ ఏం చేశాడు?తను అందరికీ బంధువేగా? యుద్ధంలో ఏం చేశాడు?
వరుసబెట్టి వేసేశాడు.
మరి ఇప్పుడు బంధువేగా? ఎలా వేశాడు?

నాకు పాత్రోచిత ధర్మాలేమిటి? నేను పరమాత్మను.
కాల ధర్మాన్ని పోషించడమే నా ధర్మం. నా ‘స్వధర్మం’ అది.

“కాలోస్మి లోకక్షయ కృత్ ప్రవృద్ధో
లోకాన్ సమాహర్తుమి హ ప్రవృత్తః
ఋతేపిత్వా నభవిష్యంతి సర్వే(అంటున్నాడా?లేదా?)
ఏవస్థితాః ప్రత్యనీకేషుయోధా” (గీత 11-32)

ఏమని చెబుతున్నాడు?
కాలంలో సమస్తలోకాలు పుడుతున్నాయి. పోషించబడుతున్నాయి. లయించ బడుతున్నాయి. పరమాత్మ కాలాతీతుడు. నేను బావా, నేను మరదలు, నేను మరిది, నేను అన్నయ్యా, నేను తమ్ముడు, నేను భర్త,నేను భార్యా... అవేవీ నాకు లేవు.

అర్జునుడు: బావా! ద్వారక మునిగిపోతుంది.
శ్రీకృష్ణుడు: సమయం అయిపోయింది.

ఒక్కటే మాట చెప్పాడు, సమయం అయిపోయింది అన్నాడు.
అర్జునుడు అన్నాడు: ‘ద్వారక మునిగిపోతుంది’.
‘Time అయిపోయిందయ్యా’! అర్థమైందా?
అంతేగాని పరమాత్మ ఎక్కడా వలవలా ఎడవలా.

ఏ సంఘటనలోనూ కన్నీళ్ళు పెట్టలేదు. కారణం?
‘ఇకచాలు’. ఆట చాలాసార్లు ఆడాను.
ఇప్పుడు పరమాత్మగా ఆడుతా.
కాలాతీతంగా ఆడుతా.
దేశకాలములకు అతీతంగా ఆడుతా.
ఆత్మనిష్ఠుడనై ఆడుతా.
బ్రహ్మనిష్ఠుడనై ఆడుతా.
పరబ్రహ్మ నిర్ణయంతో ఆడుతా…!! అప్పుడేమయ్యింది?
“పిల్లలాటల పోలికాయెను”.
ఆటలో ఆసక్తి వుంది.
పెద్దవాళ్ళు పిల్లల ఆటను ఎలా చూస్తున్నారు?
అలా చూస్తా! సృష్టి స్థితి లయాలను.
అప్పుడేమయ్యావు?

కర్మసన్యాస యోగము


ఒకసారీ అర్జునుడు శ్రీ కృష్ణుని ఇలా అడిగాడు... 

కర్మలను వదిలివేయ మని ఒకసారీ, కర్మానుష్టానము చేయమని ఒక సారి చెప్తున్నావు. వీటిలో ఏది అనుసరించాలో చెప్పు..?

అప్పుడు శ్రీ కృష్ణుడు ఇలా చెప్పారు...

కర్మత్యాగం, నిష్కామకర్మ రెండూ శ్రేష్టమే ఐనా నిష్కామకర్మ ఉత్తమం. రాగద్వేషాది ద్వంద్వా భావాలు లేని వాడే నిజమైన సన్యాసి మరియు అలాంటి వారు మాత్రమే కర్మబంధాల నుండి తరిస్తారు.

జ్ఞానయోగం, కర్మయోగాలలో ఏది అవలంబించినా సరే ఒకటే ఫలితం ఉంటుంది. రెండూ ఒకటే అనే భావం కలిగి ఉండాలి. యోగియై సన్యసించిన వాడే బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని పొందగలడు. నిష్కాముడు, శుద్దమనస్కుడు, ఇంద్రియనిగ్రహి అన్ని ప్రాణులను తనవలనే చూస్కునే వాడిని ఎలాంటి కర్మలు బంధించలేవు.

కర్మయోగి చూసినా, వినినా, తాకినా, వాసన చూసినా, నిద్రించినా, శ్వాసించినా, మాట్లాడుతున్నా ఆయా ఇంద్రియాలే వాటి విషయాల పని చేస్తున్నయను కుంటాడు కాని తానేమీ చేయడం లేదనే అనుభవం కలిగిఉంటాడు. ఫలితం పైన ఆశ లేక, ఈశ్వరార్పణంగా చేయుకర్మల వలన తామరాకుపై నీటి బొట్టు వలె పాపాలంటవు.

యోగులు అహంకారం లేక చిత్తశుద్ది కొరకు మాత్రమే కర్మలు చేస్తారు. ఫలాపేక్ష కలవారు కర్మలచే సంసారంలో బంధించ బడతారు. ఆత్మనిష్ఠుడు కర్మసంకల్పం చేయక, ఇతరులచే చేయింపక నవద్వారాలు గల ఈ శరీరంలో సుఖంగా ఉంటాడు.

కర్మ, కర్మ చేయడం, దాని ఫలితం ఆత్మ ప్రేరణ కాదు. ఆ ప్రేరణను మాయ చేస్తోంది. ఆత్మకు పాప పుణ్యాలతో సంబంధం లేదు. కాని అజ్ఞానం వలన ఆ భ్రాంతి కలుగుతోంది. ఆత్మజ్ఞానం ప్రాప్తి కలిగిన వారికి అజ్ఞానం నశించి పరమాత్మ దర్శనం కలుగుతుంది. బ్రహ్మజ్ఞాన ఆసక్తిపరులు తమ బుద్దినీ, మనుసునీ పరమాత్మ యందు నిలిపి మోక్షాన్ని పొందుతారు. విద్యావినయాలుగల బ్రహ్మజ్ఞాని బ్రాహ్మణుని యందు, చండాలుని యందు, ఆవు, కుక్క, ఏనుగు అన్నిటి యందు ఒకే దృష్టి కలిగి ఉంటాడు. అతడు ఈ జన్మలోనే పరబ్రహ్మను చేరుతాడు.

సుఖాలకు పొంగక, దుఃఖాలకు క్రుంగని స్థిరబుద్దికలవాడే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు మరియు బ్రహ్మజ్ఞాని. అతడు బ్రహ్మాన్ని ఆత్మలోనే దర్శించి నిత్యమైన బ్రహ్మానందాన్ని పొందుతాడు. తాత్కాలికాలైన, దుఃఖకారకాలైన ఇంద్రియ సుఖాలను బ్రహ్మజ్ఞాని కోరడు. ఎవరైతే ఈ జన్మలోనే కామ క్రోధాలను జయిస్తారో వారు ఆత్మజ్ఞానం పొందుతారు.

ఎవరైతే స్వతంత్రుడై ఆత్మ యందే సుఖిస్తూ, ఆడుకుంటూ, ప్రకాశిస్తుంటారో, పాప పుణ్యాలను నశింప చేసుకొని జితేంద్రియుడై నిస్సందేహంగా ఉంటారో ఎల్లప్పుడూ అన్ని జీవుల సుఖం కోరువానికి మాత్రమే బ్రహ్మత్వం, బ్రహ్మానందం లభిస్తుంది. దృష్టిని భ్రూమధ్యంపై కేంద్రీకరించి ప్రాణ, అపాన మొదలగు వాయువులను సమం చేసి మనసు, బుద్ది, ఇంద్రియాలను స్వాధీనం చేస్కొని కోరిక, కోపం, భయం మొదలగు వాటిని విడిచిన జ్ఞాని ముక్తుడవుతాడు. తపస్సులకు, యాగాలకు నేనే భోక్తను.నేనే సర్వలోకాలకు అధిపతిని, దైవాన్ని, సర్వభూతహితుడను. నన్ను తెలుసుకున్న యోగి క్షేమాన్ని పొందుతాడు.